سمیرا نام زنانه‌ای با دو ریشه عربی و سانسکریت. در عربی سميرة‎ به معنی یار افسانه‌گوی است. در سانسکریت (به سانسکریت: समीर)) به معنی باد یا نسیم ملایم خنک در روز داغ تابستان است.

« سمیرا » بخش نخست نام « سمیرامیس » است .نام سمیرامیس شکل یونانی‌شده نام آکادی "سَمّور-آمات" است که معنی «هدیه دریا» می‌دهد.او یک شاه دخت ایرانی و ملکه جنگجوی بابل باستان بود.بیشتر مردم به نادرست ریشه اش را عربی می دانند. به نظر می آید سمیرا عربی است .اما در کشورهای عربی چنین نامی وجود ندارد. عرب ها نام سَمیرة دارند نه سَمیرا . سمیرا در این چهار دهه اخیر بر سر زبان افتاده است .سَمیر در عربی افسانه گوی شب است و سمیرة به معنی دختر افسانه گو در شب است . دختری که شبها افسانه می گوید .سمیرا هم وزن شَکیلا است .برخی سَمیرا را مُصَغَّر یعنی کوچک شده سَمْراء می دانند . سَمْـراء یعنی دختر گندمگون ، دختر سبزه . اما این گونه نیست و کوچک شده ی سَمْـراء می شود سُمـَیراء نه سَمیرا ؛ دقیقاً مانند حَــمراء که مُصَغَّر یعنی کوچک شده اش می شود : حُـمَـیراء. سمیرا نام عمه شیرین نیز می باشد.سمیرا همان سمیرامیس ملکه ایرانی بابل است که همسر زیباروی حمرابی بود. حمرابی برای اینکه سمیرا یا سمیرامیس کمتر به یاد جنگلهای زیبای ایران بیفتد باغهای معلق بابل را برایش ساخت.